EMOTIONEEL ETEN

Niet iedereen die af en toe iets eet uit troost of omdat het gezellig is, heeft een probleem met emotioneel eten. Het wordt vooral problematisch wanneer je regelmatig eet zonder lichamelijke honger en eten steeds vaker gebruikt om met emoties om te gaan.

Je merkt bijvoorbeeld dat je na een stressvolle dag automatisch naar zoetigheid of snacks grijpt. Of dat je gaat eten wanneer je je verdrietig, alleen, gefrustreerd of verveeld voelt. Soms kan het daarbij moeilijk zijn om te stoppen, ook wanneer je eigenlijk al genoeg hebt gegeten. Je gebruikt eten mogelijk als afleiding of troost en ervaart na het eten bijvoorbeeld schuld, schaamte of spijt.

Emotioneel eten kan verschillende oorzaken hebben. Stress, verdriet, eenzaamheid, onzekerheid, frustratie en verveling kunnen bijvoorbeeld een sterke drang naar eten uitlokken. Ook eerdere ervaringen en aangeleerde patronen kunnen een rol spelen. Wanneer eten vroeger bijvoorbeeld vaak werd gebruikt als beloning, troost of manier om gevoelens te verzachten, kan dit later een automatisch patroon worden.

Daarnaast kunnen streng diëten, voortdurend bezig zijn met gewicht en voeding of een negatief zelfbeeld bijdragen aan problematisch eetgedrag. Wanneer je merkt dat je vooral naar eten grijpt om je beter te voelen, moeilijke gevoelens te onderdrukken of bepaalde situaties te vermijden, kan dit een signaal zijn dat eten een emotionele functie heeft gekregen.

Wanneer emotioneel eten zich blijft herhalen en een negatieve invloed heeft op je welzijn, zelfbeeld, gezondheid of dagelijks leven, kan het verstandig zijn om professionele hulp te zoeken.